Multiversum

Als het heelal is ontstaan uit een punt met een oneindig klein volume en een oneindig grote massa moet er buiten ons heelal nog oneindig veel massa zitten, want de massa van ons heelal is eindig. Oneindig veel min eindig veel is nog steeds oneindig veel. Genoeg voor heel veel heelallen. Oneindig veel zelfs. Zie daar het multiversum en een verklaring waarom ons heelal is zoals het is. Als er oneindig veel heelallen zijn moet er wel één zijn zoals de onze.

En toen was er niets

Niets intrigeert mij. Als er geen niets zou zijn, zou alle materie onder druk van zijn eigen massa bezwijken tot een singulariteit; een oneindig kleine punt met een oneindig grote massa. De oerknal, het begin van de ruimte/tijd is uit een singulariteit ontstaan. Zomaar van uit het iets kwam niets!

Antropisch principe

Volgens het sterk antropisch principe heeft ons universum de eigenschappen die het heeft omdat wij er zijn.
Sterker: niets, ook het heelal niet, bestaat als het niet wordt waargenomen.
Geen dank dat ik naar de sterren staar.

Horror vacui

Als de zon een voetbal zou zijn dan was de aarde een erwt 30 meter daar vandaan en 8000 km verderop Proxima Centauri, een tennisbal; de dichtsbijzijnde ster. Daar tussen is niets. Het heelal bestaat voor 99% uit niets en of dat nog niet niks is; dat  ietsie pietsie iets bestaat voor 99% ook uit niets.

Maar toch, dankzij iets is niets onmogelijk.

Theia

Theia was een protoplaneet die 4 miljard jaar geleden in botsing kwam met de aarde. Door deze inslag is een groot gedeelte van de aardkost en het grootste deel van Theia de ruimte ingevlogen. Dat is nu de maan. De kern van Theia is door de aarde opgeslokt. De wereld waarop we leven is eigenlijk een tweeeiige eenling, een chimera.

Middelpunt

De aarde, daar sta ik op, is het middelpunt van het heelal. Globaal gezien want eigenlijk ben ik het middelpunt. En dat geldt voor iedereen. Ook voor marsmannetjes en

venusvrouwtjes.

 

Plat

Vroeger, nog niet eens zo lang geleden, dacht men dat het heelal plat was. Een plat heelal is oneindig in ruimte en oneindig in tijd. Zelfs Albert Einstein was hiervan overtuigd en om hem plat te houden bedacht hij een formule; de kosmologische constante. Maar het mocht niet baten. Aan alles komt een eind, ook aan oneindigheid. In 1927 blies George Lemaïtre het platte heelal met een oerknal op.