Theia

Theia was een protoplaneet die 4 miljard jaar geleden in botsing kwam met de aarde. Door deze inslag is een groot gedeelte van de aardkost en het grootste deel van Theia de ruimte ingevlogen. Dat is nu de maan. De kern van Theia is door de aarde opgeslokt. De wereld waarop we leven is eigenlijk een tweeeiige eenling, een chimera.

Middelpunt

De aarde, daar sta ik op, is het middelpunt van het heelal. Globaal gezien want eigenlijk ben ik het middelpunt. En dat geldt voor iedereen. Ook voor marsmannetjes en

venusvrouwtjes.

 

Plat

Vroeger, nog niet eens zo lang geleden, dacht men dat het heelal plat was. Een plat heelal is oneindig in ruimte en oneindig in tijd. Zelfs Albert Einstein was hiervan overtuigd en om hem plat te houden bedacht hij een formule; de kosmologische constante. Maar het mocht niet baten. Aan alles komt een eind, ook aan oneindigheid. In 1927 blies George Lemaïtre het platte heelal met een oerknal op.

Statisch heelal

Volgens de theoretische natuurkundige Christof Wetterich is de uitdijing van het heelal slechts schijn. Het universum is stabiel alleen wordt alles kleiner, dus ook de plancklengte, de meetlat waarmee we de grootte van het heelal meten.
Maar Christof slaat de planck goed mis. Mijn zoon is nog nooit zo groot geweest!

Big Freeze

Een ander toekomstscenario is de Big Freeze of de Big Chill. Als de hoeveelheid materie kleiner is dan de kritische dichtheid zal het heelal steeds groter worden. Sterrenstelsels en sterren zullen zich verwijderen en vergaan zonder dat er nieuwe sterren ontstaan. Uiteindelijk zal ook alle materie verdwijnen. Wat overblijft is een leeg heelal. Een ruimte van niets.

Aphopis

In april 2029 komt Aphopis, een doomsdayplanetoïde, die door debunkers en echatologen ongetwijfeld met open armen zal worden ontvangen, onze kant op.
Aphopis genoemd naar de Egyptische god van chaos en duisternis, verbeeld als een kronkelende slang, heeft niet alleen zijn naam mee. De datum van inslag zou zijn: vrijdag de dertiende. Een ongeluksdag; voor doemdenkers dan.
De kans op inslag is 1: 250000.

Jupiter

Jupiter is de vijfde planeet vanaf de zon en de grootste. Hij is een gasreus en 2,5 keer zo groot als alle andere planeten bij elkaar. Door zijn enorme zwaartekracht werkt hij als een stofzuiger; stabiliseert hij de planetoïdengordel tussen Mars en Jupiter.
Zonder Jupiter zouden rotsblokken uit die gordel hier schering en inslag zijn.
Zonder Jupiter zou het op aarde keihard stenen regenen.
Zonder Jupiter zou er geen planetoïdengordel zijn.